kamilianie-gruzja.com
Kamilianie w Gruzji
Witamy

Witamy na stronie poświęconej pracy Kamilianów w Gruzji. O. Paweł Dyl, o. Zygmunt Niedźwiedź, br Zakaria Zakroshvili, świecka Rodzina Kamiliańska i wolontariusze z rożnych stron świata służą pomocą biednym i chorym mieszkańcom tego pięknego kaukaskiego Kraju.

Kamilianie w Gruzji
Nowości

Wizyta Ojca Świętego w Gruzji
Kochamy Papieża Franciszka a Papież Franciszek kocha nas!

więcej

Piękny kraj, życzliwi ludzie... i polscy Kamilianie
Może nawet należałoby dwa pierwsze człony tytułu zapisać odwrotnie, bo co z tego, że otaczałaby mnie piękna kraina, a na każdym kroku natykałbym się na nieprzyjemnych i niesympatycznych jej mieszkańców.

więcej

Broszura informacyjna o Misji Kamiliańskiej w Gruzji
Zachęcamy do pobrania naszej broszury.

więcej

Wspomnienia z wolontariatu Ewy
Mam na imię Ewa. Mieszkam w Polsce, w Białymstoku. Z zawodu jestem pielęgniarką. W paru zdaniach pragnę podzielić się tym, co przeżyłam będąc na wolontariacie w Centrum św. Kamila w Tbilisi.

więcej

Pomagając innym, pomagasz sam sobie! Wolontariat Łukasza
Półtora miesiąca na wolontariacie minęło bardzo szybko. Przez pierwsze parę dni poznawałem najwspanialszych ludzi na świecie - podopiecznych....

więcej

Po pierwsze Miłość...
Dla mnie te pięć tygodni, które spędziłam w Centrum były naprawdę błogosławionym czasem. Jadąc na misję nie wiedziałam jak sobie poradzę, czułam się "miękka"...

więcej

Gruzja od kuchni
W ramach naszej działalności misyjnej w Gruzji, oprócz opieki nad osobami niepełnosprawnymi i chorymi, udzielamy również pomocy osobom najuboższym. Pod swoją opieką mamy ok. 200 rodzin.

więcej

Wakacyjny wolontariat na Misji Kamiliańskiej w Gruzji
Gruzja, przez turystów kojarzona z winem, Kaukazem i gościnnością jej mieszkańców.
Dla nas, wolontariuszek z Polski, to nie tylko piękne miejsca z przewodnika, a przede wszystkim drugi człowiek.

więcej

Gruzińskie obchody XXIII Światowego Dnia Chorego
Dnia 11 lutego br. pod hasłem "Mądrość serca" obchodziliśmy XXIII Światowy Dzień Chorego. Ojciec św. Franciszek w orędziu skierowanym do chorych, jak również do osób zaangażowanych w opiekę nad nimi zachęca do medytacji nad słowami z Księgi Hioba...

więcej

10 lat Rodziny Kamiliańskiej w Gruzji
W roku 2015 Œwiecka Rodzina Kamiliańska obchodzi jubileusz 10-lecia swojej działalnoœci w Gruzji. W dniu 25 stycznia 2015 r. w kaplicy Centrum œw. Kamila w Tbilisi, odbyła się uroczysta Msza œw...

więcej

Wspomnienie Wolontariuszek
Agata, Angelika i Kasia. Jesteśmy trójką dziewcząt z różnych stron Polski. Łączy nas Wolontariat Misyjny Salvator. Jako wolontariusze WMS staramy się wspierać w różny sposób misjonarzy w niesieniu Chrystusa.

więcej

Świąteczny Market
W sobotę 29 grudnia br. w hotelu Sheraton w Tbilisi odbył się świąteczny market. Ambasady, organizacje charytatywne, artyści, indywidualni sprzedawcy i rzemieślnicy prezentowali swoją działalność.

więcej

Błogosławiona Chiaro Luce
Dnia 29 października Kościół Katolicki obchodzi wspomnienie bł. Chiary Luce Badano. Ta piękna Błogosławiona jest od jakiegoś czasu szczególnie nam bliska, dlatego z wielką radością uczciliśmy dzień Jej wspomnienia.

więcej

Raport - Warsztaty Ceramiczne
W dniu 6 października 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym św. Kamila w Tbilisi prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów, rozpoczęły się warsztaty ceramiczne.

więcej

Raport - Szkolenie: rozwój sensoryczny
W dniu 6 września 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów w Tbilisi w ramach projektu "Otwórzmy dla nich świat" - podwyższanie kwalifikacji zawodowych pracowników ośrodków terapeutyczno-rehabilitacyjnych w Gruzji w zakresie integracji sensorycznej i wczesnej diagnostyki dzieci rozpoczęło się szkolenie pn.: Terapia zaburzeń przetwarzania sensorycznego.

więcej

Notatka prasowa
W dniu 6 października 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym św. Kamila w Tbilisi prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów rozpoczęły się warsztaty szkoleniowe dla zawodowych pracowników ośrodków terapeutyczno-rehabilitacyjnych w Gruzji.

więcej

Tam i z powrotem
Od mojego powrotu z Tbilisi minęło 5 miesięcy. W tym czasie kilkakrotnie byłem proszony o spisanie i podzielenie się moimi wspomnieniami. Dlaczego trwało to tak długo? Przyczyn było wiele.

więcej

Być dla innych
Myśląc o wyjeździe do Gruzji przed moimi oczami pojawia się słowo Kazachstan. Niewątpliwie moja historia z wolontariatem zaczęła się właśnie w tym miejscu.

więcej

Świadectwo wolontariackie
Mogłam spędzić ten urlop inaczej. Leżeć pod palmą albo pływać w basenie. Mogłam, ale nie chciałam. Od dawna czułam potrzebę, aby tym razem wolny czas wykorzystać w inny sposób.

więcej

Zaproszenie na Ucztę Baranka - Msze św. w Gruzji
Kilka informacji dla podrużujących do Gruzji dotyczących odprawianych Mszy świętych

więcej

Święty Kamil naszym Przyjacielem!
Dnia 14 lipca br. obchodziliśmy 400-setną rocznicę śmierci św. Kamila, założyciela Kamilianów - Zakonu Posługującego Chorym.

więcej

Zobacz moimi oczami
Widowisko taneczne z udziałem Podopiecznych Centrum Kamilianów w Tbilisi.

więcej

Wycieczka do Mcchety
Od 2001 roku Kamilianie w Gruzji prowadzą pomoc domową dla ludzi najbardziej potrzebujących, chorych i ubogich, zamieszkujących dzielnicę Temka w Tbilisi. Pracownicy socjalni, siostry Kamilianki i wolontariusze odwiedzają co tydzień swoich podopiecznych.

więcej

Wspomnienia Karoliny
Mimo, że na moją drogę do Gruzji, do Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczego w Tbilisi prowadzonego przez Misję Kamiliańską złożył się szereg nieoczekiwanych i nie ma co ukrywać trudnych wydarzeń, mam przekonanie, że przyjazd tutaj to nie przypadek i że Ktoś skrupulatnie wszystko zaplanował i przygotował mi tutaj miejsce.

więcej

W cieniu Araszendy
To było iście godne zakończenie roku 2013. Zupełnie na przekór, prawie przypadkiem, całkowicie spontanicznie znalazłam się w samych centrum swojego jestestwa. Bo tak to dokładnie przebiegało.

więcej


Pozostałe informacje
Domownicy Centrum św. Kamila cz.2

   

ANGELA

Niepełnosprawni w Gruzji: Angela

Nazywam się Angela i mam 58 lat. Mam córkę, zięcia i wnuczkę, mieszkamy wszyscy razem w jednym pokoju, czasem pomgam córce w opiece nad wnuczką, nigdzie nie pracuję. Usłyszałam o Centrum Kamilianów w Kościele i przychodzę tutaj od roku. Lubię tu być bo w domu nic ciekawego nie robię i czasami jestem tym przygnębiona i czuję się smutna. Biorę udział w artterapii i muzykoterapi. Lubię robótki ręczne, wyszywanie, nawlekanie koralików i robienie biżuterii. Kilka tygodni temu mieliśmy spektakl z okazji dnia urodzin św. Kamila, grałam w nim główną rolę, Maja nasza terapeutka pożyczyła mi piękną niebieską suknię, byłam bardzo szczęśliwa i dumna z tego spektaklu, nigdy wcześniej nie miałam okazji brać udziału w takim wydarzeniu. Centrum św. Kamila jest miejscem pełnym radości i szczęśliwych ludzi, wszyscy uśmiechają się do siebie i są życzliwi. Dlatego bardzo lubię spędzać tutaj czas.




GURGEN

Niepełnosprawni w Gruzji: Gurgen

Nazywam się Gurgen, mam 38 lat i przychodzę do Centrum od 7 lat, bo bardzo polubiłem to miejsce. Wcześniej bardzo rzadko wychodziłem z domu, moi rodzice i brat pracują a ja zostawałem sam w domu. Na początku trochę się obawiałem, wcześniej nie miałem zbyt wielu okazji żeby poznać nowych ludzi i bałem się, jak to będzie wyglądało, jak przyjmą mnie inni podopieczni Centrum. Od razu jednak bardzo polubiłem to miejsce i teraz nie wyobrażam sobie życia bez niego. Mam tu wielu przyjaciół i znajomych, zawsze jest z kim porozmawiać, pożartować. Jest wesoło, radośnie, panuje serdeczna i życzliwa atmosfera. Lubię zajęcia, które prowadzi Natia i Maja. U Natii czytamy, piszemy, poznajemy gruzińską poezję. Na muzykoterapii, którą prowadzi Maja czuję się świetnie i te zajęcia dają mi poczucie swobody i wolności. Uwielbiam tańczyć i śpiewać, muzyka to całe moje życie! W naszym Centrum pracują bardzo dobrzy nauczyciele i terapeuci, są dobrymi ludźmi i dobrymi specjalistami




ANUSZKA

Niepełnosprawni w Gruzji: Anuszka

Nazywam się Anuszka, mam 24 lata i przychodzę do Centrum od roku. Bardzo lubię to miejsce, wcześniej chodziłam do szkoły, ale nie miałam zbyt wielu koleżanek i trudno mi było z kimś się zaprzyjaźnić. Tutaj wszystkich bardzo lubię i poznaję wielu ludzi z którymi się przyjaźnię. Lubię tańczyć i śpiewać. Szczególnie lubię indyjską muzykę, często jej słucham i czasem w Centrum pokazuję swoim przyjaciołom indyjskie tańce, co bardzo im się podoba. Zajęcia muzyczne zawsze sprawiają, że mam dobry humor i relaksują mnie. Muzyka pomaga mi odpoczywać. Oprócz tego chodzę też na zajęcia, które prowadzi Nino – artterapię. Malowanie i wykonywanie prac plastycznych sprawia mi dużo radości i satysfakcji. Ponadto bardzo lubię, kiedy spotykamy się wszyscy razem z powodu jakichś szczególnych okazji. Jemy wtedy słodycze, które bardzo lubię, czasem tańczymy i śpiewamy. Lubię występować przed innymi ludźmi, tańczyć dla nich i śpiewać.




MIRANDA

Niepełnosprawni w Gruzji: Miranda

Nazywam się Miranda, mam 29 lat i od 9 lat przychodzę do Centrum. Bardzo lubię to miejsce i jestem bardzo szczęśliwa, że mogę tu przychodzić. Mam tu wielu przyjaciół, wszyscy się lubimy i szanujemy. W Centrum chodzę na różne zajęcia, muzykoterapię, artterapię, zajęcia prowadzone przez Natię gdzie uczymy się pisać, czytać. Wszystkie zajęcia w których uczestniczę bardzo mi się podobają, a najlepiej czuję się na muzykoterapii bo uwielbiam tańczyć, śpiewać i słuchać muzyki. W Centrum mam wielu przyjaciół, wcześniej miałam jedną może dwie koleżanki a teraz mam wielu znajomych. Lubię kiedy wszyscy razem wychodzimy na dwór, razem odpoczywamy, spacerujemy i spędzamy czas na świeżym powietrzu. Kiedy jestem w domu ciągle myślę o Centrum i moje serce jest tutaj. Patrzę na zegarek i kiedy jest godz. 13.00 to już wiem, że w Centrum jedzą obiad.




TARIEL

Niepełnosprawni w Gruzji: Tariel

Nazywam się Tariel, przyjeżdżam do Centrum od 8 lat. Uczestniczę w warsztatach stolarskich, prowadzonych przez naszego terapeutę Armena i bardzo je lubię. Oprócz tego, że mogę pracować i uczyć się nowych rzeczy, to jest to też dobra okazja, żeby spędzić czas z innymi chłopakami z Centrum, porozmawiać, pożartować, po prostu cieszyć się swoim towarzystwem. Jeśli nie przychodziłbym do Centrum, prawie w ogóle nie miałbym znajomych i byłbym zupełnie samotny, zamknięty w czterech ścianach swojego pokoju. W Centrum mam też możliwość uczestniczenia w zajęciach komputerowych, dzięki czemu nauczyłem się obsługi komputera, mogę grać w różne gry, uczyć się dzięki specjalnym komputerowym programom. To ważne dla mojego rozwoju.




BADRI

Niepełnosprawni w Gruzji: Badri

Badri przychodzi do Centrum od wielu lat, jest jednym z naszych pierwszych podopiecznych. Badri choruje na paralelgię, która charakteryzuje się paraliżem rąk i nóg. Z tego powodu wykonywanie najprostszych czynności takich jak samodzielne jedzenie, picie sprawia mu wiele trudności. Jednak dzięki rehabilitacji, fizjoterapii i systematycznym zajęciom terapeutycznym Badri robi duże postępy. W okresie od lutego do czerwca 2014 r. w Centrum św. Kamila miał miejsce projekt, którego celem była integracja osób niepełnosprawnych poprzez taniec. Badri wziął udział w projekcie i przyniosło to zaskakujące efekty. Mimo dużych trudności z poruszaniem rękami i nogami Badri wykonał ogrom pracy. Jego siła ducha, samozaparcie, wola rozwoju i stawania się coraz lepszym zdziałały cuda! Podczas finałowego koncertu wieńczącego cały projekt, zachwycił wszystkich tańcem swoich rąk. Badri bardzo chętnie uczestniczy w życiu Centrum. Uczęszcza na muzykoterpaię, ergoterapię, lekcje języka gruzińskiego. Lubi grać w szachy i domino, słuchać muzyki. Jest zawsze uśmiechnięty, radosny, życzliwy dla wszystkich i chętny do pracy. Centrum, jest jedynym miejscewm, gdzie Badri wychodzi z domu. Z powodu barier komunikacyjnych i problemów z windą w miejscu gdzie mieszka, rodzice bardzo rzadko umożliwiają mu wyjście z domu. Wszyscy w Centrum bardzo go lubią i mimo, że nie może mówić, nie jest to bariera nie do pokonania. Wszyscy dzięki Badriemu uczymy się komunikować bez słów, poprzez gesty, spojrzenie, mowę ciała.




ROSANA

Niepełnosprawni w Gruzji: Rosana

Rosana jest naszą podopieczną od dwóch lat. Jest wesołą i uśmiechniętą dziewczyną. Lubi muzykoterapię, gdzie chętnie śpiewa, uczy się gruzińskich pieśni. Niezbyt lubi brać udział w choreografiach tanecznych, za to chętnie przygląda się, jak tańczą inni. Rosana ma duże poczucie humoru i silny charakter. Trudno ją do czegoś przekonać, jeśli coś postanowi albo czegoś chce ciężko nakłonić ją żeby zmieniła zdanie albo z czegoś zrezygnowała. Lubi przychodzić do Centrum, chętnie bierze udział w aktywnościach przez nas oferowanych, wspólnych wyjściach czy koncertach. Rosana lubi spędzać czas z innymi ludźmi, rozmawiać, żartować, czasem płatać innym figle.

DAREDŻANI

Niepełnosprawni w Gruzji: Daredżani

Daredżani przychodzi do naszego Centrum od kilku miesięcy. Ma 43 lata i mieszka z mamą. Są właściwie nierozłączne a mama poświęciła córce całe swoje życie. Zrezygnowała z pracy i całkiem oddała się opiece nad dziewczyną. Daredżani nigdy nie chodziła do szkoły. Zwykła spędzać czas w domu ze swoją mamą, która w zasadzie była jej jedynym towarzystwem. Także u nas w centrum początkowo były nierozłączne. Mama towarzyszyła Daredżani w każdych zajęciach. Po kilku tygodniach Daredżani na tyle dobrze zaaklimatyzowała się w naszym Centrum, że teraz może samodzielnie uczesniczyć w zajęciach terapeutycznych. Bardzo lubi grać w gry muzyczne, bawić się zabawakami, szczególnie lubi zabawki pluszowe i te które wydają jakiś dźwięk. Choć Daredżani nie może mówić, lubi nawiązywać kontakt z innymi ludźmi, jeśli kogoś polubi potrafi to pokazać i dać do zrozumienia. Jest serdeczna, ciepła i przyjaźnie nastawiona do innych ludzi. Jest też bardzo wrażliwa na dźwięki, uwielbia słuchać muzyki.

ANNA

Niepełnosprawni w Gruzji: Anna

Ana jest wesołą i zawsze uśmiechniętą dziewczyną. Lubi spędzać czas w naszym Centrum. W ogóle lubi spędzać czas z innymi ludźmi, choć czasem trudno nawiązać z nią kontakt. Ana czasem zamknięta jest w świecie swoich myśli, uczuć, emocji. Lubi wtedy malować, oglądać książki. Ważne jest jednak dla niej, że jest wśród osób, które ją rozumieją, akceptują i darzą sympatią. Ana jest bardzo wrażliwa i od razu wyczuwa emocje i uczucia innych ludzi. Ważne aby odnosić się do niej z życzliwością i pełną akceptacją, wtedy otwiera swoje serce i odpłaca stokroć większą życzliwością i serdecznością. Ana lubi tańczyć, śpiewać, słuchać muzyki. W ten sposób wyraża siebie i odpoczywa.

JURA

Niepełnosprawni w Gruzji: Jura

Jura ma 50 lat i nie może mówić. Mieszka z mamą i przychodzi do Centrum od 7 lat. Lubi pracować na warsztatach stolarskich u Armena. Jura jest bardzo samodzielny, przez lata pobytu w naszym Centrum nauczył się wielu rzeczy, tak, że terapeuta nawet nie musi mu mówić co ma robić – Jura ma swoje zadania i sam najlepiej wie, jak je wykonać. Jest też bardzo pomocny, chętnie pomaga pracownikom naszego Centrum w pracach fizycznych i konserwacyjnych, lubi na przykład porządkować plac dookoła Centrum, angażuje się w pomoc innym podopiecznym np. w transporcie osób na wózkach. Pomaga też naszej terapeutce Mai, przygotowując materiały stolarskie, które później wykorzystywane są w ergoterapii. Jura dobrze czuje się w naszym Centrum, ma tu wielu kolegów, z którymi lubi spędzać czas i pracować. Chętnie też bierze udział w naszym wspólnotowym życiu, w koncertach, wspólnych wyjściach, wycieczkach.

GIGA

Niepełnosprawni w Gruzji: Giga

Nazywam się Giga i przychodzę do Centrum św. Kamila od 8 lat. Cierpię na padaczkę, do Centrum zawsze przyprowadza mnie mama, która pilnuje żeby w czasie ataku, nie stała mi się krzywda. Biorę udział w zajęciach plastycznych i bardzo lubię malować, a później obdarowywać rysunkami bliskie mi osoby. Malowanie relaksuje mnie. Kiedy maluję staram się być skupiony na swojej pracy i wykonać ją najbardziej precyzyjnie, jak to tylko jest możliwe. Lubię też zajęcia muzyczne. Uwielbiam śpiewać i tańczyć. Moją największą pasją są jednak samochody. Wielką przyjemność sprawia mi oglądanie gazet motoryzacyjnych, gdzie jest dużo zdjęć z różnymi samochodami. Najbardziej podobają mi się te wyścigowe. Lubię kiedy w Centrum wolontariusze albo nauczyciele szukają w Internecie zdjęć samochodów i możemy razem je oglądać, to bardzo miłe dla mnie chwile.

ANUSZKA

Niepełnosprawni w Gruzji: Anuszka

Anuszka jest podopieczną Centrum od 9 lat. Uczestniczy w artterapii i zajęciach z haftowania i wyszywania. Dzięki cierpliwości, której niezmierzone pokłady drzemią w Anuszce a także dokładności i precyzji z jaką wykonuje powierzone jej zadania, jest ciągle coraz lepsza i pięknie się rozwija. Kiedy Anuszka zaczynała przychodzić do Centrum była w bardzo złej formie fizycznej. W domu zazwyczaj spędzała czas samotnie, siedząc na podłodze. Początkowo jej ciało było tak zdeformowane, że miała problemy z siedzeniem na wózku inwalidzkim. Dzięki systematycznej rehabilitacji i fizjoterapii stan zdrowia Anuszki bardzo się polepszył a postęp jest widoczny gołym okiem. Teraz bez problemu sama siedzi na wózku inwalidzkim, może też samodzielnie jeść. Anuszka jest uroczą, zawsze uśmiechnięta i serdeczną osobą. Chętnie wykonuje powierzone jej zadania, lubi uczyć się nowych rzeczy i nigdy nie narzeka, że coś jest za trudne albo czegoś nie umie zrobić. Wszyscy bardzo lubimy Anuszkę i żałujemy, że nie możemy z nią porozmawiać. Jednak niewerbalby kontakt z Anuszką, który z łatwością z nią nawiązujemy, tylko utwierdza nas w przekonaniu, że nie słowa są najważniejsze.

DŻABA

Niepełnosprawni w Gruzji: Dżaba

Dżaba nie słyszy i niewiele mówi, dlatego nawiązanie z nim kontaktu nie jest łatwe. W Centrum lubi sam sobie organizować czas, a do jego ulubionych zajęć należą samotne wędrówki po korytarzach naszego Centrum. Może tak spacerować nawet cały dzień, ale kiedy przychodzi pora obiadu razem ze wszystkimi chętnie idzie do naszej stołówki i cieszy się wspólnie z innymi spędzanym przy posiłku czasem. Dżaba jest dowcipny i ma duże poczucie humoru, lubi żartować i płatać figle swoim kolegom, czy terapeucie Armenowi. Zawsze ma ze sobą dużo małych gadżetów, małych samochodzików albo spinaczy i nie rozstaje się z nimi przez cały dzień.

MALHAZ

Niepełnosprawni w Gruzji: Malhaz

Nazywam się Malhaz, przychodzę do Centrum św. Kamila od 7 lat. Uczęszczam na zajęcia w pracowni stolarskiej i komputerowej. Bardzo lubię pracować i robię to najdokładniej jak umiem, staram się być uważny i precyzyjny, żeby to co wykonuję było jak najlepszej jakości. Podobają mi się też zajęcia komputerowe, gdzie mogę uczyć się gramatyki i obsługi komputera. Lubię przychodzić do Centrum, mam tu wielu znajomych, jest tu wielu ludzi zawsze gotowych i chętnych do pomocy. Ja też staram się pomagać tym, którzy tego potrzebują. Lubię też tańczyć, z przyjemnością tańczę podczas wspólnych imprez, świąt, koncertów. Nie uczęszczam jednak na zajęcia z muzykoterapii, bo jestem trochę nieśmiały i myślę, że takie taneczne zajęcia, są dobre raczej dla dziewcząt.







2005-2017 © KAMILIANIE-GRUZJA.COM & Krzysztof Gawliczek.            Odwiedziny (dziś / ogółem): 8 / 69373 .