kamilianie-gruzja.com
Kamilianie w Gruzji
Witamy

Witamy na stronie poświęconej pracy Kamilianów w Gruzji. O. Paweł Dyl, o. Zygmunt Niedźwiedź, br Zakaria Zakroshvili, świecka Rodzina Kamiliańska i wolontariusze z rożnych stron świata służą pomocą biednym i chorym mieszkańcom tego pięknego kaukaskiego Kraju.

Kamilianie w Gruzji
Nowości

Wizyta Ojca Świętego w Gruzji
Kochamy Papieża Franciszka a Papież Franciszek kocha nas!

więcej

Piękny kraj, życzliwi ludzie... i polscy Kamilianie
Może nawet należałoby dwa pierwsze człony tytułu zapisać odwrotnie, bo co z tego, że otaczałaby mnie piękna kraina, a na każdym kroku natykałbym się na nieprzyjemnych i niesympatycznych jej mieszkańców.

więcej

Broszura informacyjna o Misji Kamiliańskiej w Gruzji
Zachęcamy do pobrania naszej broszury.

więcej

Wspomnienia z wolontariatu Ewy
Mam na imię Ewa. Mieszkam w Polsce, w Białymstoku. Z zawodu jestem pielęgniarką. W paru zdaniach pragnę podzielić się tym, co przeżyłam będąc na wolontariacie w Centrum św. Kamila w Tbilisi.

więcej

Pomagając innym, pomagasz sam sobie! Wolontariat Łukasza
Półtora miesiąca na wolontariacie minęło bardzo szybko. Przez pierwsze parę dni poznawałem najwspanialszych ludzi na świecie - podopiecznych....

więcej

Po pierwsze Miłość...
Dla mnie te pięć tygodni, które spędziłam w Centrum były naprawdę błogosławionym czasem. Jadąc na misję nie wiedziałam jak sobie poradzę, czułam się "miękka"...

więcej

Gruzja od kuchni
W ramach naszej działalności misyjnej w Gruzji, oprócz opieki nad osobami niepełnosprawnymi i chorymi, udzielamy również pomocy osobom najuboższym. Pod swoją opieką mamy ok. 200 rodzin.

więcej

Wakacyjny wolontariat na Misji Kamiliańskiej w Gruzji
Gruzja, przez turystów kojarzona z winem, Kaukazem i gościnnością jej mieszkańców.
Dla nas, wolontariuszek z Polski, to nie tylko piękne miejsca z przewodnika, a przede wszystkim drugi człowiek.

więcej

Gruzińskie obchody XXIII Światowego Dnia Chorego
Dnia 11 lutego br. pod hasłem "Mądrość serca" obchodziliśmy XXIII Światowy Dzień Chorego. Ojciec św. Franciszek w orędziu skierowanym do chorych, jak również do osób zaangażowanych w opiekę nad nimi zachęca do medytacji nad słowami z Księgi Hioba...

więcej

10 lat Rodziny Kamiliańskiej w Gruzji
W roku 2015 Œwiecka Rodzina Kamiliańska obchodzi jubileusz 10-lecia swojej działalnoœci w Gruzji. W dniu 25 stycznia 2015 r. w kaplicy Centrum œw. Kamila w Tbilisi, odbyła się uroczysta Msza œw...

więcej

Wspomnienie Wolontariuszek
Agata, Angelika i Kasia. Jesteśmy trójką dziewcząt z różnych stron Polski. Łączy nas Wolontariat Misyjny Salvator. Jako wolontariusze WMS staramy się wspierać w różny sposób misjonarzy w niesieniu Chrystusa.

więcej

Świąteczny Market
W sobotę 29 grudnia br. w hotelu Sheraton w Tbilisi odbył się świąteczny market. Ambasady, organizacje charytatywne, artyści, indywidualni sprzedawcy i rzemieślnicy prezentowali swoją działalność.

więcej

Błogosławiona Chiaro Luce
Dnia 29 października Kościół Katolicki obchodzi wspomnienie bł. Chiary Luce Badano. Ta piękna Błogosławiona jest od jakiegoś czasu szczególnie nam bliska, dlatego z wielką radością uczciliśmy dzień Jej wspomnienia.

więcej

Raport - Warsztaty Ceramiczne
W dniu 6 października 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym św. Kamila w Tbilisi prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów, rozpoczęły się warsztaty ceramiczne.

więcej

Raport - Szkolenie: rozwój sensoryczny
W dniu 6 września 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów w Tbilisi w ramach projektu "Otwórzmy dla nich świat" - podwyższanie kwalifikacji zawodowych pracowników ośrodków terapeutyczno-rehabilitacyjnych w Gruzji w zakresie integracji sensorycznej i wczesnej diagnostyki dzieci rozpoczęło się szkolenie pn.: Terapia zaburzeń przetwarzania sensorycznego.

więcej

Notatka prasowa
W dniu 6 października 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym św. Kamila w Tbilisi prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów rozpoczęły się warsztaty szkoleniowe dla zawodowych pracowników ośrodków terapeutyczno-rehabilitacyjnych w Gruzji.

więcej

Tam i z powrotem
Od mojego powrotu z Tbilisi minęło 5 miesięcy. W tym czasie kilkakrotnie byłem proszony o spisanie i podzielenie się moimi wspomnieniami. Dlaczego trwało to tak długo? Przyczyn było wiele.

więcej

Być dla innych
Myśląc o wyjeździe do Gruzji przed moimi oczami pojawia się słowo Kazachstan. Niewątpliwie moja historia z wolontariatem zaczęła się właśnie w tym miejscu.

więcej

Świadectwo wolontariackie
Mogłam spędzić ten urlop inaczej. Leżeć pod palmą albo pływać w basenie. Mogłam, ale nie chciałam. Od dawna czułam potrzebę, aby tym razem wolny czas wykorzystać w inny sposób.

więcej

Zaproszenie na Ucztę Baranka - Msze św. w Gruzji
Kilka informacji dla podrużujących do Gruzji dotyczących odprawianych Mszy świętych

więcej

Święty Kamil naszym Przyjacielem!
Dnia 14 lipca br. obchodziliśmy 400-setną rocznicę śmierci św. Kamila, założyciela Kamilianów - Zakonu Posługującego Chorym.

więcej

Zobacz moimi oczami
Widowisko taneczne z udziałem Podopiecznych Centrum Kamilianów w Tbilisi.

więcej

Wycieczka do Mcchety
Od 2001 roku Kamilianie w Gruzji prowadzą pomoc domową dla ludzi najbardziej potrzebujących, chorych i ubogich, zamieszkujących dzielnicę Temka w Tbilisi. Pracownicy socjalni, siostry Kamilianki i wolontariusze odwiedzają co tydzień swoich podopiecznych.

więcej

Wspomnienia Karoliny
Mimo, że na moją drogę do Gruzji, do Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczego w Tbilisi prowadzonego przez Misję Kamiliańską złożył się szereg nieoczekiwanych i nie ma co ukrywać trudnych wydarzeń, mam przekonanie, że przyjazd tutaj to nie przypadek i że Ktoś skrupulatnie wszystko zaplanował i przygotował mi tutaj miejsce.

więcej

W cieniu Araszendy
To było iście godne zakończenie roku 2013. Zupełnie na przekór, prawie przypadkiem, całkowicie spontanicznie znalazłam się w samych centrum swojego jestestwa. Bo tak to dokładnie przebiegało.

więcej


Pozostałe informacje
Z wizytą w Gruzji

   

10 czerwca Kościół Gruziński przeżywał radość z wyświęcenia pierwszegoWizyta4 kapłana Gruzina, który jest także i członkiem naszego zakonu. Po raz pierwszy od ponad dwustu lat został wyświęcony rodowity mieszkaniec Gruzji profes wieczysty naszego zakonu dk. Akaki Chelidze. Piszący te słowa wraz z Prowincjałem O. Franciszkiem Bieńkiem na zaproszenie Prowincjała Prowincji Piemonckiej O. Antonim Menegonem udał się, by w tych uroczystościach uczestniczyć.

8 czerwca dzięki życzliwości O. Czesława zostaliśmy odwiezieni na Okęcie. Ufni w niezawodność rosyjskich linii lotniczych zajęliśmy miejsca w samolocie do Moskwy. Wiek personelu pokładowego utwierdził nas w przekonaniu, że Areoflot to samoloty bardzo bezpieczne. Po dwugodzinnym locie i kilkugodzinnym oczekiwaniu w Moskwie zajęliśmy miejsca w samolocie do Tbilisi. Odprawa przebiegła całkiem sprawnie. Od jakiegoś czasu Polacy nie potrzebują już wiz. Na zewnątrz lotniska czekali już na nas: O. Paweł i br. Robert.

Po półgodzinnej pewnej jeździe znaleźliśmy się w klasztorze na Tamce. Następnego dnia wraz z Prowincjałem Piemonckim i gościem z Włoch O. Paweł i br. RobertWizyta5 pokazali nam centrum miasta, które trzeba przyznać wygląda całkiem przyzwoicie. Mieliśmy okazję zobaczenia poliambulatorium Redemptor Hominis prowadzone przez nasz Zakon. Udziela ono bezpłatnie pomocy medycznej wszystkim chętnym. Trzeba zaznaczyć iż w Gruzji nie ma żadnego systemu ubezpieczeń społecznych i każda pomoc medyczna jest płatna. Stad tylu chętnych korzysta z pomocy Zakonu. W domu, w którym zostaliśmy zakwaterowani oprócz naszych polskich współbraci mieszka gruziński kleryk Iraki, który studiuje filozofię i neoprezbiter O. Akaki. W tymże domu br. Robert prowadzi dzienny dom pobytu dla niepełnosprawnych dzieci. Około czterdzieściorga dzieci jest przywożonych codziennie całego miasta. Dom funkcjonuje bardzo sprawnie. W zajęciach uczestniczą wolontariusze i wykwalifikowana kadra personelu medycznego. Dla tych dzieci jest to jedyna okazja by opuścić mury własnego domu i otrzymać pomoc. O. Paweł odpowiedzialny jest za pracę powołaniową. O. Paweł Dyl zorganizował również kilka projektów, które godne są uwagi. W parafii Kizabawra, gdzie proboszczem jest O. Zygmunt Niedźwiedź zorganizował przedszkole o europejskich standardach i punkt pomocy medycznej wraz z gabinetem stomatologicznym. Dla ludzi żyjących wysoko w górach jest to jedyne miejsce, gdzie mogą otrzymać medyczną pomoc.

O. Zygmunt jest proboszczem wspomnianej parafii, a także kapelanem naszego szpitala w Ashotsk w Armenii. Z parafii do szpitala są 94 kilometry, ale pokonanie tej odległości zajmuje cztery godziny ze względu na fatalne drogi, a właściwie ich brak. Raz w tygodniu O. Zygmunt przejeżdża ponad 200 kilometrów, by odprawić Mszę św. dla Sióstr Matki Teresy z Kalkuty w Spitaku w Armenii.

Wizyta110 czerwca o godzinie 15.00 w kościele katedralnym rozpoczęła się ceremonia udzielania święceń kapłańskich, na którą przybyli wszyscy kapłani pracujący w Gruzji. Wraz z biskupem Giuseppe Pasotto, który święceń udzielał Mszę koncelebrowało 16 kapłanów z Gruzji, zaproszeni goście z Europy, Nuncjusz Apostolski na Gruzję, Armenię, Abchazję i AzerbejdżanWizyta2 abp Claudio Gugerotti, oraz abp Katolickiego Kościoła Ormiańskiego, który przybył z Erewania (stolica Armenii). Uroczystość trwała ponad dwie i pół godziny. Biskup Pasotto w homilii wielokrotnie podkreślał ogromną rolę naszego Zakonu. Bardzo ciepło mówił i o nowym kapłanie, który dwa lata studiował w Warszawie. Stąd też dobra znajomość języka polskiego przez naszego gruzińskiego współbrata. Po zakończonychWizyta3 uroczystościach wszyscy zostali zaproszeni na poczęstunek. Gruzini są narodem bardzo dumnym. Bardzo radośnie przeżywali uroczystość wyświecenia ich rodaka. Posiłek przebiegał w bardzo miłej atmosferze. śpiewano piosenki, także i polskie. We Mszy św. uczestniczyli rodzice O. Akakiego wraz ze siostra, przyjaciele, delegacja z naszej parafii i część chorych korzystających z pomocy Kamilianów.

Następnego dnia O. Akaki w kościele parafialnym o godz. 12.30 odprawił swoja Mszę Prymicyjną, na której kazanie wygłosił Nuncjusz Apostolski. Na uroczystość oprócz rodziny przybyły siostry Matki Teresy z Kalkuty i polskie siostry Elżbietanki, które pracują w nuncjaturze. Zaraz po Mszy wyruszyliśmy samochodem wraz z br. Robertem i Włochem panem Italo do naszej parafii w Kizabawra, gdzie oczekiwał nas już O. Zygmunt. Po sześciogodzinnej drodze umęczeni ale szczęśliwi zwiedzaliśmy parafię wraz z kościołem, przedszkolem i punktem medycznym. Warunki w parafii są spartańskie. Nie ma ciepłej wody, a i jedzenie bardziej niż skromne. O. Zygmunt obsługuje także i kościół filialny w wiosce w Wargawii. Doga, która tam prowadzi drogi nie przypomina. Nasz współbrat pokonuje ją albo pieszo, albo konno. Komunizm uczynił ogromne spustoszenie, i o ile część kobiet i dzieci przychodzi do kościoła, to mężczyźni czynią to bardzo rzadko.

Następnego dnia wczesnym rankiem wsiedliśmy do samochodu, by udać się do Armenii, gdzie znajduje się nasz szpital. Po przebyciu fatalnej drogi i długim załatwieniu formalności wizowych znaleźliśmy się w Armenii w naszym szpitalu, który został wybudowany przez Stolicę Apostolską po wielkim trzęsieniu ziemi, które miało miejsce 20 lat temu. Oficjalnie zginęło wtedy 65 tysięcy ludzi. Nieoficjalnie liczba ta jest znacznie wyższa. Zobaczyliśmy wiele zniszczonych domów. Armenia jeszcze długo nie podźwignie się z tej katastrofy.

Pamiątkowe ZdjęcieNa miejscu oczekiwał nas już O. Mario, który od 15 lat zarządza szpitalem. O. Zygmunt w poniedziałki przyjeżdża do szpitala i w soboty rano wraca do Gruzji do swojej parafii. Po obiedzie zobaczyliśmy szpital, który jest bardzo nowoczesny. Niestety jego utrzymanie stanowi nie lada problem dla całego Zakonu. Ludzie przyjeżdżają z całej Armenii i Gruzji w poszukiwaniu pomocy medycznej. Jest to jedyny taki nowoczesny szpital w obydwu krajach. Po zwiedzeniu szpitala udaliśmy się do stolicy kraju Erewania, odwiedzając po drodze nazywany przez tubylców Watykan Ormiański kościoła nie utrzymującego jedności z Rzymem. Byliśmy także u podnóża góry Ararat z pięknym klasztorem z V wieku. Należałoby nadmienić iż Armenia przyjęła chrzest w 301 roku stając się pierwszym chrześcijańskim państwem na świecie.

Na spoczynek udaliśmy się do siedziby arcybiskupa, który powitał nas bardzo serdecznie. Okazało się, że na terenie Armenii pracuje trzech katolickich kapłanów. Braki są ogromne. W siedzibie arcybiskupa mieści się także niższe seminarium. Do tej pory, a seminarium działa już 15 lat nikt nie został jeszcze wyświęcamy. Następnego dnia udaliśmy się w drogę powrotną przejeżdżając obok cudownego jeziora Saven, zwanego ormiańskim morzem. Góry o wysokości ponad trzech tysięcy metrów schodzą wprost do jeziora. Podziwiając piękno widoków i kunszt prowadzenia samochodu przez brata Roberta, jest rzeczywiście wspaniałym kierowcą cało wróciliśmy do Tbilisi.

Spotkanie z współbraćmiNastępnego dnia odbyło się spotkanie kamiliańskich współbraci wraz z O. Iwanem, Włochem odpowiedzialnym za fundację w Gruzji i Armenii, prowincjałem piemonckim i polskim w celu omówienia dalszej współpracy. O. Antonio wyraził wdzięczność polskim zakonnikom za pracę i poświęcenie.

Pragnę dodać iż jestem pod wielkim wrażeniem tego co robią: O. Paweł Dyl, O. Zygmunt Niedźwiedź i br., Robert Kukułka. Chciałbym im wyrazić ogromną wdzięczność za ich świadectwo kamiliańskiego charyzmatu oraz za tak serdeczne i braterskie przyjęcie. Praca naszych współbraci jest na tych terenach bardzo doceniana i to zarówno przez władze zakonne, jak i kościelne, ale przede wszystkim przez ludzi którym posługują. Bóg zapłać Wam za takie świadectwo wiary i taką gorliwość w posługiwaniu chorym i cierpiącym. Życzymy Wam wiele sił i Bożej mocy.

O. Hubert Bieniek






2005-2017 © KAMILIANIE-GRUZJA.COM & Krzysztof Gawliczek.            Odwiedziny (dziś / ogółem): 8 / 69373 .