kamilianie-gruzja.com
Kamilianie w Gruzji
Witamy

Witamy na stronie poświęconej pracy Kamilianów w Gruzji. O. Paweł Dyl, o. Zygmunt Niedźwiedź, br Zakaria Zakroshvili, świecka Rodzina Kamiliańska i wolontariusze z rożnych stron świata służą pomocą biednym i chorym mieszkańcom tego pięknego kaukaskiego Kraju.

Kamilianie w Gruzji
Nowości

Wizyta Ojca Świętego w Gruzji
Kochamy Papieża Franciszka a Papież Franciszek kocha nas!

więcej

Piękny kraj, życzliwi ludzie... i polscy Kamilianie
Może nawet należałoby dwa pierwsze człony tytułu zapisać odwrotnie, bo co z tego, że otaczałaby mnie piękna kraina, a na każdym kroku natykałbym się na nieprzyjemnych i niesympatycznych jej mieszkańców.

więcej

Broszura informacyjna o Misji Kamiliańskiej w Gruzji
Zachęcamy do pobrania naszej broszury.

więcej

Wspomnienia z wolontariatu Ewy
Mam na imię Ewa. Mieszkam w Polsce, w Białymstoku. Z zawodu jestem pielęgniarką. W paru zdaniach pragnę podzielić się tym, co przeżyłam będąc na wolontariacie w Centrum św. Kamila w Tbilisi.

więcej

Pomagając innym, pomagasz sam sobie! Wolontariat Łukasza
Półtora miesiąca na wolontariacie minęło bardzo szybko. Przez pierwsze parę dni poznawałem najwspanialszych ludzi na świecie - podopiecznych....

więcej

Po pierwsze Miłość...
Dla mnie te pięć tygodni, które spędziłam w Centrum były naprawdę błogosławionym czasem. Jadąc na misję nie wiedziałam jak sobie poradzę, czułam się "miękka"...

więcej

Gruzja od kuchni
W ramach naszej działalności misyjnej w Gruzji, oprócz opieki nad osobami niepełnosprawnymi i chorymi, udzielamy również pomocy osobom najuboższym. Pod swoją opieką mamy ok. 200 rodzin.

więcej

Wakacyjny wolontariat na Misji Kamiliańskiej w Gruzji
Gruzja, przez turystów kojarzona z winem, Kaukazem i gościnnością jej mieszkańców.
Dla nas, wolontariuszek z Polski, to nie tylko piękne miejsca z przewodnika, a przede wszystkim drugi człowiek.

więcej

Gruzińskie obchody XXIII Światowego Dnia Chorego
Dnia 11 lutego br. pod hasłem "Mądrość serca" obchodziliśmy XXIII Światowy Dzień Chorego. Ojciec św. Franciszek w orędziu skierowanym do chorych, jak również do osób zaangażowanych w opiekę nad nimi zachęca do medytacji nad słowami z Księgi Hioba...

więcej

10 lat Rodziny Kamiliańskiej w Gruzji
W roku 2015 Œwiecka Rodzina Kamiliańska obchodzi jubileusz 10-lecia swojej działalnoœci w Gruzji. W dniu 25 stycznia 2015 r. w kaplicy Centrum œw. Kamila w Tbilisi, odbyła się uroczysta Msza œw...

więcej

Wspomnienie Wolontariuszek
Agata, Angelika i Kasia. Jesteśmy trójką dziewcząt z różnych stron Polski. Łączy nas Wolontariat Misyjny Salvator. Jako wolontariusze WMS staramy się wspierać w różny sposób misjonarzy w niesieniu Chrystusa.

więcej

Świąteczny Market
W sobotę 29 grudnia br. w hotelu Sheraton w Tbilisi odbył się świąteczny market. Ambasady, organizacje charytatywne, artyści, indywidualni sprzedawcy i rzemieślnicy prezentowali swoją działalność.

więcej

Błogosławiona Chiaro Luce
Dnia 29 października Kościół Katolicki obchodzi wspomnienie bł. Chiary Luce Badano. Ta piękna Błogosławiona jest od jakiegoś czasu szczególnie nam bliska, dlatego z wielką radością uczciliśmy dzień Jej wspomnienia.

więcej

Raport - Warsztaty Ceramiczne
W dniu 6 października 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym św. Kamila w Tbilisi prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów, rozpoczęły się warsztaty ceramiczne.

więcej

Raport - Szkolenie: rozwój sensoryczny
W dniu 6 września 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów w Tbilisi w ramach projektu "Otwórzmy dla nich świat" - podwyższanie kwalifikacji zawodowych pracowników ośrodków terapeutyczno-rehabilitacyjnych w Gruzji w zakresie integracji sensorycznej i wczesnej diagnostyki dzieci rozpoczęło się szkolenie pn.: Terapia zaburzeń przetwarzania sensorycznego.

więcej

Notatka prasowa
W dniu 6 października 2014 r. w Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczym św. Kamila w Tbilisi prowadzonym przez Zakon Posługujący Chorym Kamilianów rozpoczęły się warsztaty szkoleniowe dla zawodowych pracowników ośrodków terapeutyczno-rehabilitacyjnych w Gruzji.

więcej

Tam i z powrotem
Od mojego powrotu z Tbilisi minęło 5 miesięcy. W tym czasie kilkakrotnie byłem proszony o spisanie i podzielenie się moimi wspomnieniami. Dlaczego trwało to tak długo? Przyczyn było wiele.

więcej

Być dla innych
Myśląc o wyjeździe do Gruzji przed moimi oczami pojawia się słowo Kazachstan. Niewątpliwie moja historia z wolontariatem zaczęła się właśnie w tym miejscu.

więcej

Świadectwo wolontariackie
Mogłam spędzić ten urlop inaczej. Leżeć pod palmą albo pływać w basenie. Mogłam, ale nie chciałam. Od dawna czułam potrzebę, aby tym razem wolny czas wykorzystać w inny sposób.

więcej

Zaproszenie na Ucztę Baranka - Msze św. w Gruzji
Kilka informacji dla podrużujących do Gruzji dotyczących odprawianych Mszy świętych

więcej

Święty Kamil naszym Przyjacielem!
Dnia 14 lipca br. obchodziliśmy 400-setną rocznicę śmierci św. Kamila, założyciela Kamilianów - Zakonu Posługującego Chorym.

więcej

Zobacz moimi oczami
Widowisko taneczne z udziałem Podopiecznych Centrum Kamilianów w Tbilisi.

więcej

Wycieczka do Mcchety
Od 2001 roku Kamilianie w Gruzji prowadzą pomoc domową dla ludzi najbardziej potrzebujących, chorych i ubogich, zamieszkujących dzielnicę Temka w Tbilisi. Pracownicy socjalni, siostry Kamilianki i wolontariusze odwiedzają co tydzień swoich podopiecznych.

więcej

Wspomnienia Karoliny
Mimo, że na moją drogę do Gruzji, do Centrum Rehabilitacyjno-Leczniczego w Tbilisi prowadzonego przez Misję Kamiliańską złożył się szereg nieoczekiwanych i nie ma co ukrywać trudnych wydarzeń, mam przekonanie, że przyjazd tutaj to nie przypadek i że Ktoś skrupulatnie wszystko zaplanował i przygotował mi tutaj miejsce.

więcej

W cieniu Araszendy
To było iście godne zakończenie roku 2013. Zupełnie na przekór, prawie przypadkiem, całkowicie spontanicznie znalazłam się w samych centrum swojego jestestwa. Bo tak to dokładnie przebiegało.

więcej


Pozostałe informacje
Wolontariat w Gruzji

   

Uśmiech i łzy, szczęście i smutek - towarzyszyły mi dokładnie przez 301 dni, które spędziłam w Gruzji. 7 lipca 2009 roku wylądowałam na Ziemi Gruzińskiej jako wolontariuszka Polskiej Misji Medycznej, której projekt dofinansowuje Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Czasami wydaje mi się, że przyjechałam tutaj wczoraj, innym razem, że mieszkam tu od zawsze. W Gruzji spotkałam przyjaciół, przeżyłam wzloty i upadki, chwile załamania, że nie dam sobie rady, jak i wzmocnienie wiary w to, że ze wszystkim można się zmierzyć a zwłaszcza ze swoimi słabościami, niedoskonałościami. Poznałam zupełnie różną od naszej, polskiej, mentalność posowiecką, różnorodność kulturową, wyznaniową. Widząc w jakich warunkach żyją tutaj ludzie, doceniłam to, że w Polsce przemiany polityczne przebiegły zupełnie inaczej. W tej nowej rzeczywistości obcokrajowiec uświadamia sobie, jakie ma szczęście, i zauważa możliwości, które ofiaruje mu jego ojczysty kraj.

Wolontariat w Gruzji

Przyjechałam do Gruzji do pracy z osobami niepełnosprawnymi, tydzień po obronie pracy magisterskiej, bez doświadczenie zawodowego, ale z ochotą do działania.

W Gruzji mało się mówi o niepełnosprawnych, a może i w ogóle. Istnieją oni tylko w zaciszu "domowego ogniska", dla wieku będącego niczym klatka, z której, jak kanarek, nie mogą się wydostać. Dom św. Kamilla daje im możliwość porozmawiania z innymi ludźmi, przeżywać pierwsze zauroczenie, pokłócić się z kimś i pogodzić. Centrum, które stworzyli O. Paweł Dyl i Brat Robert Kukułka, jest jak oaza pośrodku pustyni, daje chorym nadzieję na lepsze jutro; portem, do którego zawija statek podczas sztormu; latarnią w której można się schronić przed szarością codziennego życia, przed brakiem miłości, alkoholem, przemocą, odtrąceniem, ze strony rodziny jaki i społeczeństwa, związanego z ich niesprawnością, zarówno fizyczną jak i umysłową.

Wolontariat w Gruzji

W małej salce gimnastycznej Domu św. Kamila osoby niepełnosprawne mogą robić to, czego nie czynili przez wiele lat, a czasem nawet przez cale życie. To ogromnie przeżycie i szczęście widzieć, z jakim uśmiechem przychodzą na ćwiczenia, ich radość podczas zajęć, na których czują się wyjątkowo, ponieważ niektóre ćwiczenie potrafią wykonać sami: podnieść rękę, trzymać piłkę w rękach, samemu usiąść, położyć się. Jest to dla nich bardzo ważne, bo daje poczucie chociaż częściowej niezależności.

Oprócz zajęć w Domu św. Kamilla pracuję także z osobami starszymi, którymi opiekują się Siostry Matki Teresy. Radość i uśmiech z jakim mnie witają jest nie do opisania przeżyciem. Szczęście malujące się na ich twarzach kiedy razem ćwiczymy nie da się do niczego porównać. Siostry zawsze mówią, że chorzy czekają na spotkanie od samego rana, wypytują, czy dziś przyjdę.

Wolontariat w Gruzji

Sytuację w Gruzji pogorszyły działania wojenne. Wojna nie oszczędziła nikogo: osób starszych, które zostały pozbawione dorobku całego życia; młodych ludzi, przed którymi świat otwierał drzwi na nowe możliwości i doświadczenia; dzieci nie rozumiejące, "dlaczego nie mam już swojego domu?", "dlaczego nie ma już z nami taty...?". Ofiarami wojny są również dzieci niepełnosprawne, które pragną tylko być kochane i są wdzięczne za nawet najmniejszy przejaw zainteresowania.

Wiele gruzińskich rodzin przeżywa dramatyczne chwile. Niekiedy przychodzi śmierć, bo nie ma pieniędzy na kupno drewna na zimę, innym razem przyczyną tragedii jest nieszczelna instalacja gazowa. Za każdym razem jednak tak samo boli nędza, bezradność, że można było coś zrobić, jakoś pomóc. Nie zawsze można przewidzieć nieszczęście i a już na pewno trudno pogodzić się z cierpieniem szczególnie małych dzieci, które dopiero rozpoczęły drogę życia a już obarczone zostały piętnem niepełnosprawności. Trudna do zrozumienia i bolesna jest też niewdzięczność za pomoc, bez której rodzina nie miałaby pieniędzy na podstawowe produkty. Brak szacunku, ciągłe pretensje i coraz bardziej rosnące oczekiwania wobec tych, którzy bezinteresownie chcą pomóc, tak po prostu, z czystego serca, nie oczekując niczego w zamian.

Wolontariat w Gruzji

To moja pierwsza praca i pierwsze doświadczenie w wolontariacie. Czas pokaże jak wywiązałam się z powierzonych mi zadań. Wzbogacona o nowe przeżycia, staram się uczyć na błędach i, pomagając tym najbardziej potrzebującym, dalej iść przez życie.

Za trzy miesiące wracam do Polski, ale pozostawiam tu przyjaciół, z którymi naprawdę trudno będzie się rozstać, podopiecznych, z którymi bardzo się zżyłam. Te kilka miesięcy spędzonych w Gruzji otworzyło mi oczy na wiele spraw i pozwoliło mi lepiej poznać siebie, to, na co mnie stać i jak mało jeszcze wiem. Do Polski wrócę z dużym bagażem doświadczeń i mnóstwem wspomnień, radosnych a czasem gorzkich, ale zawsze uczących czegoś nowego, bo:

Koniec jest początkiem.

Malgorzata Foryt






2005-2017 © KAMILIANIE-GRUZJA.COM & Krzysztof Gawliczek.            Odwiedziny (dziś / ogółem): 5 / 70556 .